เช้าวันหนึ่ง..
แปลกนะ หัวใจดวงเล็กๆ ที่ทุกคนมะเคยมองเห็น
ได้แต่ใช้ความรู้สึก สัมผัส ถึง ความสวยงาม
กลิ่นไอของความอบอุ่น ของคำที่เรียกว่า "หัวใจ"
ไม่น่าเชื่อ...ว่า คำว่ารักจะสร้างพลังขับเคลื่อนให้เราเดินต่อไป
ด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม : ) มองอะไรก็สวยงาม
ช่างเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากมาย.......
แต่แล้ว
เช้าอีกวัน...
แค่ช่วงเข็มนาฬิกาหมุนวนครบรอบ
"หัวใจ" ดวงเดิมที่มีแต่คำว่าสุขเมื่อวันวาน
วันนี้กลับหดหู่ หงอยเหงา :(
รู้สึกขาดแรงจูงใจให้เดินต่อ
โดยบางที เราเองก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร
แค่จะยิ้มรับวันใหม่ ที่ดูเหมือนง่ายๆ แต่วันนี้!!
ก็แสนจะยากเย็น นี่เราเป็นอะไรไป...
(ความรู้สึกแบบนี้ เชื่อว่าคงไม่ใช่เราที่รู้สึกคนเดียว)
ทำไมความสุขมันช่างหายไปเร็วนัก
และนี่ไม่ใช่ครั้งแรก
แต่ก็ไม่รู้ครั้งที่เท่าไหร่ ที่หัวใจรู้สึกแบบนี้
เดี๋ยวสุข เดี๋ยวทุกข์ สลับหมุนเวียนกันไป
จนวันนี้ก็ยังไม่รู้สึกถึงคำว่าจบสิ้น
ให้เราพยายามอย่างไร อยากจะยืดเวลาอย่างไร
ก็หนีไม่พ้น
นี่แหละนะ คำที่เรียกว่า "หัวใจ"
ที่ใครๆอยากเลือกมองแค่ด้านเดียว (+)
แต่ความเป็นจริงที่เราอยากเลี่ยง
ยอมรับหัวใจ 2 ด้าน (+,-)
หมุนเวียนเหมือนเข็มนาฬิกา
มีเวลาแห่งความสุข +
และเวลาแห่งความทุกข์ -
สลับหมุนเวียนกันไป..ไม่หยุดนิ่ง
ไม่มีใครหยุดเวลาได้
แต่อย่างไร "นาฬิกาหัวใจ" ก็ยังมีความต่าง
เพราะหัวใจแต่ละคนเต้นแรงไม่เท่ากัน
จังหวะเวลาของแต่ละคน
จึงต่างกัน
คงเป็นอย่างนี้เองสินะ....ดูสิ
แม้กระทั่ง...ตัวเอง
เรายังตามจังหวะหัวใจไม่ทันเลย
แล้วจะมัวเสียเวลา..(ชีวิต) ครุ่นคิดทำไม
เมื่อวันนี้เราทุกข์ เชื่อตัวเองไว้
นาฬิกาของหัวใจยังคงเดินต่อ..
เพียงแค่เราไม่หวั่นไหว
"ยอมรับ ยืดหยุ่นหัวใจ ตามกาลเวลา"
ไม่ว่ามันจะเปลี่ยนแปลงแค่ไหน
นาฬิกาหัวใจ หรือ นาฬิกาชีวิต
ก็คงไม่มีผลอะไร....
ว่ามะ.......??
